داستان ضرب المثل دوغ و دوشاب یکی است

داستان ضرب المثل دوغ و دوشاب یکی است

وقتی که به فداکاری های افراد توجه نشود و خوب و بد در یک کفه قرار گیرد

به ضرب المثل بالا تمثیل می کنند و یا به عبارت دیگر می گویند : دوغ و دوشاب پیشش یکی است

دوغ که متفرع از ماست است و پس از گرفتن کره از ماست باقی می ماند

در محیط گله داری بیشتر به مصرف تغذیۀ سگان گله می رسید

دوشاب همان شیره است که با پختن آب انگور به دست می آید

داستان ضرب المثل دوغ و دوشاب یکی است

اما وجه تناسب دوغ و دوشاب و توجه به اهمیت یکی بر دیگری را در سرزمین لرستان باید جستجو کرد

زیرا به قرار تحقیق لرهای گله دار برای دوغ که کره آن گرفته شده ارزش و اهمیتی قابل نبوده اند و غالباً آن را به دور می ریختند

دوشاب که به اصطلاح دیگر آن را شیره می گویند چون مواد اولیه و وسایل تهیه و تدارک آن برای گله دارها فراهم نبود

بدون تردید عزت و اهمیت بیشتر داشت و هرگز دوغ بی خاصیت در نزد لرها نمی توانست جای دوشاب را بگیرد

لرهای گله دار و به طور کلی طبقۀ حشم دار، دوشاب را به سبب شیرینی و حلاوتش دوست دارند

زیرا علاوه بر آنکه ذائقه را شیرین می کند در سرمای سخت زمستان در کوهستان ها بر میزان کالری و حرارت بدن می افزاید

خلاصه این ضرب المثل کنایه از این دارد که کسی فرق دوغ و دوشاب را نمی شناسد عمل شما را در هر صورتی بی اهمیت می داند

داستان ضرب المثل دوغ و دوشاب یکی است

داستان ضرب المثل دو قورت و نیمش باقیه

داستان ضرب المثل دو قورت و نیمش باقیه

این ضرب المثل درباره کسی است که حرصش را معیاری نباشد و بیش از میزان شایستگی انتظار مساعدت داشته باشد

عبارت مثلی بالا از جنبۀ دیگر هم مورد استفاده و اصطلاح قرار می گیرد و آن موقعی است

که شخص در ازای تقصیر و خطای نابخشودنی که از او سرزده نه تنها اظهار انفعال و شرمندگی نکند بلکه متوقع نوازش و محبت و نازشست هم باشد

در این گونه موارد است که اصطلاحاً می گویند : دو قورت و نیمش هم باقیه

داستان ضرب المثل دو قورت و نیمش باقیه

داستان زیبای این ضرب المثل :

چون حضرت سلیمان پس از مرگ پدرش داود بر اریکۀ رسالت و سلطنت تکیه زد

بعد از چندی از خدای متعال خواست که همۀ جهان را در اختیارش قرار دهد

و برای اجابت دعای خویش چند بار هفتاد شب متوالی عبادت کرد و زیادت خواست

در عبارت اول آدمیان و مرغان و وحوش

در عبادت دوم پریان

در عبادت سوم باد و آب را حق تعالی به فرمانش درآورد

بالاخره در آخرین عبادتش گفت :الهی هرچه به زیر کبودی آسمان است باید که به فرمان من باشد

داستان ضرب المثل دو قورت و نیمش باقیه

خداوند حکیم علی الاطلاق نیز برای آن که هیچ گونه عذر و بهانه ای برای سلیمان باقی نمانده

هرچه خواست از حکمت و دولت و احترام و عظمت و قدرت و توانایی بدو بخشید

و اعاظم جهان از آن جمله ملکۀ سبا را به پایتخت او کشانید و به طور کلی عناصر اربعه را تحت امر و فرمانش درآورد

باری چون حکومت جهان بر سلیمان نبی مسلم شد و بر کلیۀ مخلوقات و موجودات عالم سلطه و سیادت پیدا کرد

روزی از پیشگاه قادر مطلق خواستار شد که اجازت فرماید تا تمام جانداران زمین و هوا و دریاها را به صرف یک وعده غذا ضیافت کند

حق تعالی او را از این کار بازداشت و گفت که رزق و روزی جانداران عالم با اوست و سلیمان از عهدۀ این مهم برنخواهد آمد

سلیمان بر اصرار و ابرام خود افزود و عرض کرد :

بار خدایا مرا نعمت قدرت بسیار است مسئول مرا اجابت کن قول می دهم از عهده برآیم

مجدداً از طرف حضرت رب الارباب وحی نازل شد که این کار در ید قدرت تو نیست

همان بهتر که عرض خود نبری و زحمت ما را مزید نکنی

داستان ضرب المثل دو قورت و نیمش باقیه

سلیمان در تصمیم خود اصرار ورزید و مجدداً ندا در داد :

پروردگارا حال که به حسب امر و مشیت تو متکی به سعۀ ملک و بسطت دستگاه هستم همه جا و همه چیز در اختیار دارم چگونه ممکن است که حتی یک وعده نتوانم از مخلوق تو پذیرایی کنم؟

اجازت فرما تا هنر خویش عرضه دارم و مراتب عبادت و عبودیت را به اتمام و اکمال رسانم

استدعای سلیمان مورد قبول واقع شد و حق تعالی به همۀ جنبدگان کرۀ خاکی از هوا و زمین و دریاها فرمان داد

که فلان روز به ضیافت بندۀ محبوبم سلیمان بروید که رزق و روزی آن روزتان به سلیمان حوالت شده است

سلیمان پیغمبر بدین مژده در پوست نمی گنجید و بی درنگ به همۀ افراد و عمال تحت فرمان خود از آدمی و دیو و پری و مرغان و وحوش دستور داد تا در مقام تدارک و طبخ طعام برای روز موعود برآیند

داستان ضرب المثل ، بر لب دریا جای وسیعی ساخت که هشت ماه راه فاصلۀ مکانی آن از نظر طول و عرض بود :

دیوها برای پختن غذا هفتصد هزار دیگ سنگی ساختند که هر کدام هزار گز بلندی و هفتصد گز پهنا داشت

چون غذاهای گوناگون آماده گردید همه را در آن منطقۀ وسیع و پهناور چیدند

سپس تخت زرینی بر کرانۀ دریا نهادند و سلیمان بر آن جای گرفت

داستان ضرب المثل دو قورت و نیمش باقیه

آصف بر خیا  وزیر و دبیر و کتابخوان مخصوص و چند هزار نفر از علمای بنی اسراییل گرداگرد او بر کرسی ها نشستند

چهار هزار نفر از آدمیان خاصگیان در پشت سر او و چهار هزار پری در قفای آدمیان و چهار هزار دیو در قفای پریان بایستادند

سلیمان نبی نگاهی به اطراف انداخت و چون همه چیز را مهیا دید به آدمیان و پریان فرمان داد تا خلق خدا را بر سر سفره آورند

ساعتی نگذشت که ماهی عظیم الجثه ای از دریا سر بر کرد و گفت:

پیش از تو بدین جانب ندایی مسموع شد که تو مخلوقات را ضیافت می کنی و روزی امروز مرا بر مطبخ تو نوشته اند بفرمای تا نصیب مرا بدهند

سلیمان گفت :

این همه طعام را برای خلق جهان تدارک دیده ام

مانع و رادعی وجود ندارد

هر چه می خواهی بخور و سد جوع کن

داستان ضرب المثل دو قورت و نیمش باقیه

ماهی موصوف به یک حمله تمام غذاها و آمادگی های مهمانی در آن منطقۀ وسیع و پهناور را در کام خود فرو برده مجدداً گفت : ای سلیمان سیر نشدم غذا می خواهم!

سلیمان نبی که چشمانش را سیاهی گرفته بود در کار این حیوان عجیب الخلقه فرو ماند و پرسید :

مگر رزق روزانۀ تو چه مقدار است که هر چه در ظرف این مدت برای کلیۀ جانداران عالم مهیا ساخته ام همه را به یک حمله بلعیدی و همچنان اظهار گرسنگی و آزمندی می کنی؟

ماهی عجیب الخلقه در حالی که به علت جوع و گرسنگی یارای دم زدن نداشت با حال ضعف و ناتوانی جواب داد :

خداوند عالم روزی 3 وعده و هر وعده یک قورت غذا به من کمترین می دهد

امروز بر اثر دعوت و مهمانی تو فقط نیم قورت نصیب من شده هنوز دو قورت و نیمش باقی است که سفرۀ تو برچیده شد

ای سلیمان اگر ترا از اطعام یک جانور مقدور نیست چرا خود را در این معرض باید آورد که جن و انس و وحوش و طیور و هوام را طعام دهی؟

سلیمان از آن سخن بی هوش شد و چون به هوش آمد در مقابل عظمت کبریایی قادر متعال سر تعظیم فرود آورد

داستان ضرب المثل دو قورت و نیمش باقیه

داستان ضرب المثل ماست مالی کردن

داستان ضرب المثل ماست مالی کردن

قضیه ماستمالی کردن از حوادثی است که درعصر بنیانگذار سلسلۀ پهلوی اتفاق افتاد

و شادروان محمد مسعود این حادثه را در یکی از شماره های روزنامۀ مرد امروز به این صورت نقل کرده است :

هنگام عروسی محمدرضا شاه پهلوی و فوزیه چون مقرر بود میهمانان مصری و همراهان عروس به وسیلۀ راه آهن جنوب تهران وارد شوند

از طرف دربار و شهربانی دستور اکید صادر شده بود که دیوارهای تمام دهات طول راه و خانه های دهقانی مجاور خط آهن را سفید کنند

داستان ضرب المثل ماست مالی کردن

در یکی از دهات چون گچ در دسترس نبود بخشدار دستور می دهد که با کشک و ماست که در آن ده فراوان بود دیوارها را موقتاً سفید نمایند

و به این منظور متجاوز از یک هزار و دویست ریال از کدخدای ده گرفتند و با خرید مقدار زیادی ماست کلیه دیوارها را ماستمالی کردند

به طوری که ملاحظه شد قدمت ریشۀ تاریخی این اصطلاح و مثل سائر از هفتاد سال نمی گذرد

زیرا عروسی مزبور در سال 1317 شمسی برگذار گردید و مدت ها موضوع اصلی شوخی های محافل و مجالس بود

داستان ضرب المثل ماست مالی کردن

و در عصر حاضر نیز در موارد لازم و مقتضی بازار رایجی دارد

چنانچه کسانی برای این ضرب المثل زمانی دورتر و قدیمی تر از هفتاد سال سراغ داشته باشند منت پذیر خواهیم بود

که دلایل و مستنداتشان را به نام خودشان ثبت و ضبط کند

آری ماستمالی کردن یعنی قضیه را به صورت ظاهر خاتمه دادن

از آن موقع ورد زبان گردید و در موارد لازم  مورد استفاده قرار می گیرد

داستان ضرب المثل ماست مالی کردن

داستان ضرب المثل بلبل به شاخ گل نشست

داستان ضرب المثل بلبل به شاخ گل نشست

وقتی یکی حرف نابجایی بزند می گویند حکایت این بابا هم همان حکایت بلبل است که به شاخ گل نشسته است

در روزگار قدیم یکی از خان ها تمام دوستان خود را که همه خان بودند به منزل خود دعوت کرد

روز میهمانی تمام خان ها سوار بر اسب بندی همراه نوکر مخصوص خود به خانه خان آمدند

وقتی جلو منزل رسیدند از اسب پیاده شدند و نوکر مخصوص هم اسب را در طویله یا جای دیگر بست

هر نوکری مسؤول پذیرایی ارباب خود بود تا وقت ناهار شد

و از طرف صاحبخانه شروع کردند به ناهار دادن میهمان ها و هرکدام از نوکرها دست به سینه برای پذیرایی ارباب خود آمده بود

به خوبی خان ها را پذیرایی کردند و ناهار دادند یکی از خان ها که مشغول غذا خوردن بود چند دانه پلوا که با رنگ خورشت هم زرد شده بود بر پشت سبیلش چسبیده بود اما خود خان متوجه نبود تا اینکه نوکرش متوجه این موضوع شد

یک دفعه از کنار در صدا زد : آقا ! آقا ! همه خان ها سر خود را برگرداندند و نوکر را نگاه کردند تا همان خانی که در پشت لبش باقیمانده غذا بود سرش را بلند کرد دید نوکر خودش هست و جوابش داد ، نوکر گفت :

آقا ، بلبل به شاخ گل نشست

حکایت ضرب المثل بلبل به شاخ گل نشست

خان متوجه شد ، پشت لبش را خوب پاک کرد ، بقیه خان ها که در آن مجلس بودند خیلی تعجب کردند که این نوکر عجب حرف قشنگی زد و چطوری ارباب خودش را متوجه این موضوع کرد

بعد از چند دقیقه یکی از خان ها به مستراح رفت و رسم چنان بود که وقتی خان به مستراح می رفت نوکر او آفتابه را پر می کرد و برایش می برد

وقتی این نوکر آفتابه آب را برای خان برد خان رو کرد به او و گفت :

دیدی امروز توی مجلس نوکر فلانی چه حرف قشنگی زد چه نوکر خوبی واقعاً خیلی خوب بود و آقای خود را سرافراز کرد

خوب گوش کن ببین چه می گویم هفته دیگر من میهمانی دارم و همه این خان ها به منزلم می آیند بعد از خوردن ناهار من همین کار را می کنم

یعنی مقداری خوراکی به لب و سبیلم می مالم تو باید خوب متوجه باشی یک دفعه صدا بزن و همین حرفی را که امروز نوکر فلانی گفت تو هم بگو تا من در آن مجلس سربلند و سرافراز شوم

نوکر این حرف ارباب را به یاد سپرد تا اینکه روز میهمانی فرا رسید و تمام خان ها آمدند

معنی ضرب المثل بلبل به شاخ گل نشست

وقت ناهار که شد و سفره غذا را چیدند و خان ها مشغول غذا خوردن شدند

درحین غذا خوردن همان خان یعنی صاحبخانه مطابق حرفی که به نوکرش در هفته قبل زده بود مقداری غذا بر پشت لب و سبیلش باقی گذاشت

خوردن غذا که تمام شد خان انتظار کشید که نوکرش همان حرف را بزند ولی نوکر آن عبارت را فراموش کرده بود

و هرچه خواست آن حرف را به یاد بیاورد نتوانست

خان هم چپ چپ به نوکرش نگاه می کرد و منتظر بود و اشاره می کرد

تا اینکه نوکر یک دفعه صدا زد :

آقا ! آقا ! خان متوجه شد و سر را بلند کرد و گفت : بله

نوکر گفت :

آقا آن چیزی که آن هفته تو مستراح به من گفتی پشت لب و روی سبیل شماست پاکش کن!

داستان ضرب المثل بلبل به شاخ گل نشست

داستان های شیوانا آهنگر طماع

داستان های شیوانا آهنگر طماع

روزی آهنگری جوان وارد دهکده شیوانا شد

او در کار خود بسیار ماهر بود

و می توانست وسایل مختلف را با کیفیت خوب و قیمت مناسب بسازد و به مردم عرضه کند

در ابتدا فروش خوبی هم داشت اما به تدریج میل و رغبت مردم به خرید از او کاهش یافت

و چند هفته که گذشت دیگر هیچکس سراغ او نرفت

دلیل این عدم استقبال مردم از او، بدگویی آهنگر جوان از آهنگر پیر قبلی دهکده بود

که با وجود سن زیاد به کسی کاری نداشت

و اصلا هم از ورود آهنگر جوان به دهکده گله مند نبود

اما برعکس او آهنگر جوان حتی یک لحظه از

بدگویی و تهمت و افترا علیه آهنگر پیر دریغ نمی کرد

سرانجام مدتی که از بیکاری آهنگر جوان گذشت او نزد شیوانا آمد

و به او گفت : استاد می بینید چه بلایی سرم افتاد

این آهنگر پیر و مکار با مظلوم نمایی و سکوت خودش کاری کرد

که مردم دهکده از من گریزان و به سمت او متمایل شوند

دیگر کاری از من ساخته نیست و به ناچار باید هر چه زحمت کشیده ام

را زیر قیمت بفروشم و از این دهکده بروم

بگذار مردم دهکده مجبور شوند از جنس های نامرغوب

همین آهنگر پیر و قدیمی و ناوارد استفاده کنند تا قدر مرا بدانند

شیوانا با لبخند گفت :

تو خودت به تنهایی به قدر کافی مهارت و شایستگی داری

که مورد تحسین اهالی قرار بگیری

اگر کاری به کسی نداشتی و با هنر و مهارتی که داشتی توانمندی

و برتری خود را اثبات میکردی سال ها بین مردم خوش می درخشیدی

و کسی با تو دشمن نمی شد

اما چون همه چیز را برای خودت می خواستی و حرص چشمانت را کور کرده بود

با وجودی که این همه امکان و استعداد برای جذب اهالی داشتی

با حسادت بی مورد و دشنام و اهانت به کسی که سکوت می کرد

و چیزی نمی گفت خودت با دست خودت نزد مردم حرمت خودت را از بین بردی

برای محبوب شدن نیازی به بدگویی و تهمت و دشمنی نبود

تو همین طوری محبوب دل ها بودی

خودت باعث تنهایی و کنار گذاشتن خودت شدی

کافی است خرابکاری های گذشته را طوری ترمیم کنی

و دست از سر آهنگر قدیمی دهکده برداری و به کارخودت بپردازی

خواهی دید که چند سال دیگر هنر و مهارتت دوباره تو را محبوب خواهد ساخت

البته به شرطی که دست از حرص و حسادت برداری

آهنگر جوان لبخند تلخی زد و گفت :

در این دهکده آنقدر خرابکاری کرده ام که گمان نکنم به سادگی از خاطر اهالی برود

به دهی دیگر می روم و آنجا این گونه که گفتید زندگی میکنم

روز بعد آهنگر جوان اسباب و وسایلش را جمع کرد و به دهکده مجاور رفت

و آنجا برای خود از نو کارگاهی ساخت و به کار مشغول شد

اما این بار به هیچکس کاری نداشت و سرش به کار خود مشغول بود

یکسال بعد شیوانا از آن دهکده می گذشت

اهالی دهکده خود را دید که اطراف مغازه آهنگر جوان جمع شده اند

و به او سفارش کار می دهند

شیوانا نزدیک او رفت و جویای حالش شد

آهنگر جوان با خنده گفت :

می بینید استاد نه تنها اهالی این دهکده جدید از کار من استقبال کردند

بلکه اهالی دهکده شما هم از راه دور می آیند

و به من سفارش می دهند و حسابی سرم شلوغ است

همان آهنگر پیر دهکده شما هم وقتی سرش شلوغ می شود

کارهای اضافی اش را به من ارجاع می دهد

انگار حق با شما بود برای محبوب شدن نیازی

به دشمنی و حسادت و کینه ورزی و تهمت به دیگران نیست

هر انسانی اگر با تکیه بر استعداد و توانایی خودش خوش بدرخشد

مورد تحسین و استقبال بقیه قرار می گیرد

و در حد لیاقت خود محبوب جمع می شود

فقط باید کاری به کار دیگران نداشت و خوش درخشید

داستان های شیوانا آهنگر طماع

داستان های شیوانا پسر پیرزن

داستان های شیوانا پسر پیرزن

شیوانا با تعدادی از شاگردان از راهی می گذشت

نزدیک دروازه یک شهر با ردیفی از فروشندگان دوره گرد روبه رو شد

که کنار جاده بساط خود را پهن کرده بودند و به رهگذران غذا و لباس و میوه می فروختند

شیوانا متوجه شد که یکی از فروشندگان پیرزنی است که میوه های خود را در سبد مقابل خود چیده

و به خاطر قیمت مناسب و کیفیت میوه ها مردم بیشتری را به دور خود جمع کرده است

چند قدم بالاتر چند جوان میوه فروش بودند که کسی از آنها خرید نمی کرد

ناگهان آن چند جوان طاقتشان تمام شد و با عصبانیت سراغ پیرزن رفتند

و با لگد سبد میوه های او را به گوشه ای پرت کردند و مانع از کسب و کار او شدند

پیرزن هم که قدرت مقابله با آنها را نداشت مدام با صدای بلند می گفت

به زودی پسر رشیدش خواهد آمد و آنها را ادب خواهد کرد

شیوانا به شاگردان گفت که کناری بایستند و به سرعت نزد پیرزن رفت و با صدای بلند او را مادر خود خطاب کرد

سپس شروع کرد به جمع کردن میوه ها

میوه فروش های جوان تا این صحنه را دیدند با ترس و لرز وسایل خود را برداشتند و از آنجا دور شدند

بعد از مدتی که دوباره مشتری ها دور پیرزن جمع شدند

شیوانا نزد شاگردانش بازگشت و از آنها خواست تا به راه خود ادامه دهند

در طول راه شاگردی از شیوانا پرسید: آیا آن پیرزن واقعا مادر شما بود؟

شیوانا لبخندی زد و گفت : می توانست باشد!

آن جوانها هم میتوانستند پسران او باشند!

اما حرص و طمع و خودخواهی باعث شده بود که آنها از یاد ببرند همه انسان ها اجزای یک پیکر هستند

پیرزن در آن لحظه نیاز به یکی از پسرانش داشت

خوب من هم می توانستم آن یک پسر باشم

برای همین کنارش نشستم و مانند یکی از پسرانش به او کمک کردم

به آن دو جوان هم کاری نداشتم خودشان گریختند

در حقیقت آنها از یکی از پسران پیرزن ترسیدند و چون می دانستند خطاکارند فرار کردند

فراموش نکنید که برای حمایت از کسانی که نیازمند کمک ما هستند حتما لازم نیست با آنها فامیل باشیم

داستان های شیوانا پسر پیرزن

داستان های شیوانا نانوا

داستان های شیوانا نانوا

یک روز سحر شیوانا از مقابل مغازه نانوایی عبور می کرد

ناگهان دید نانوا عمدا مقداری آرد جو را با آرد گندم مخلوط می کند

تا در طول روز به مردم به اسم نان مرغوب گندم بفروشد و سود بیشتری به دست آورد

شیوانا از مرد نانوا پرسید :

آیا دوست داری با آن بخش از وجودت که به تو دستور این کار را داد

و الآن مشغول انجام این کار است تمام عمر همنشین باشی ؟

مرد نانوا  پاسخ داد :

من فقط برای مدتی اینکار را انجام خواهم داد

و بعد که وضع مالی ام بهتر شد اینکار را ترک می کنم

و مثل بقیه نانواها آدم درست و صادقی می شوم

شیوانا سری تکان داد و گفت : متاسفم

هر انسانی که کاری انجام می دهد بخشی از وجود او می فهمد که قادربه این کار هست

این بخش همه عمر با انسان می آید

در نگاه و چهره و رفتار و گفتار و صدای آدم خودش را نشان می دهد

کم کم انسان های اطرافت هم می فهمند که چیزی در وجود تو قادر به این جور کارهای خلاف است و به خاطر آن از توفاصله می گیرند

تو کم کم تنها می شوی و این بخش که تو دیگر دوستش نخواهی داشت

همچنان با تو همراه خواهد شد و نهایتا وقتی همه را از دست دادی

فقط این بخش از وجودت یعنی بخشی که قادر به فریب است

در کلک زدن مهارت دارد با تو می ماند

و تو مجبوری تمام عمر با تکه ای که دوست نداری زندگی کنی

و حتی در آن دنیا با همان تکه همراه شوی

اگر آنها که محض تفنن و امتحان به کار خلافی دست می زنند

و گمان می کنند بعد از این تجربه قادر به بازگشت به حالت پاکی و عصمت اولیه نیستند

و بخشی از وجود آنها نسبت به توانایی خود در خطاکاری آگاه و بیدار می شود

و همیشه همراهشان می آید  شاید از همان ابتدا هرگز به سمت کار خلاف حتی برای امتحان هم نمی رفتند

داستان های شیوانا نانوا

داستان های شیوانا مزد آخر کار

داستان های شیوانا مزد آخر کار

شیوانا در بازار کنار مغازه دوست سبزی فروشی نشسته بود و به اطراف نگاه می کرد

صاحب مغازه کناری که جوانی تازه کار بود به شیوانا گفت :

به نظر من این دوست شما دارد ضرر می کند

من کارگاه سفالگری دارم و یک کارگر دارم که برایم هر روز کوزه ، لیوان و ظرف سفالی درست می کند

ده نفر را هم اجیر کرده ام تا در دهکده های اطراف برای کوزه ها و ظروف سفالی من مشتری جمع کنند

خلاصه هر هفته صد سکه به دست می آورم

داستان های شیوانا مزد آخر کار

اما این دوست سبزی فروش ما فقط هفته ای ده سکه گیرش می آید

به نظر شما تجارت من پرسودتر نیست؟

شیوانا گفت :

گمان نکنم وضع زندگی تو با این سبزی فروش تفاوت زیادی داشته باشد

تو از این صد سکه چقدر به عنوان دستمزد و مواد اولیه خرج می کنی و آخرش چقدر برایت می ماند؟

سفال فروش جوان مکثی کرد و گفت :

خوب راستش را بخواهید وقتی تمام هزینه ها را کسر کنم هفته ی پنج سکه بیشتر برای خودم باقی نمی ماند

داستان های شیوانا مزد آخر کار

شیوانا گفت :

در تجارت اصل این است که همیشه بنگری آخر کار بعد از کسر همه هزینه ها و مخارج چقدر برایت می ماند

و این مقدار درآمد به ازای چه میزان زحمت و کار ودردسر نصیبت شده است

درست است که سبزی فروش مغازه اش اول صبح پر است و آخر شب کاملا خالی

اما او با همین مغازه و سبزی هایی که دارد هفته ای ده سکه یعنی دو برابر تو درآمد دارد

البته کار تو زیبا و ستودنی است

اما از لحاظ سودآوری من سبزی فروش را برنده تر می دانم

داستان های شیوانا مزد آخر کار